Rozdział 3.

Nocowanie czas zacząć

Zadzwoniliśmy do domu Jusa. Otworzyła nam Ashley Steven- mama Justina.

-Wejdzie. Justin czeka na was u siebie- uśmiechnęła się trzydziestosiedmioletnia kobieta o jasnej karnacji, brązowych włosach i ciemnych oczach. Wpuściła nas do domu. My jedynie ściągnęliśmy buty i poszliśmy na górę do pokoju Justina, który znajdował się na końcu dość długiego korytarza. W jego domu zawsze czuć było słodki zapach wanilii. W łazience zawsze pachniało lawendą, a w pokoju Justina czuło się nutkę pomarańczy.

Weszliśmy do jego pokoju. Akurat Jus leżał na łóżku i słuchał muzyki.

-Cześć, Justin!- wypalił James i przybił piątkę z przyjacielem. Ja podeszłam do chłopaka i przytuliłam go delikatnie. Odstawiliśmy gitary i usiedliśmy. James na podłodze, Justin na łóżku a ja na fotelu. W sumie to nie siedzieliśmy grzecznie jak te dzieci, tylko rozłożyliśmy się. Moje nogi zwisały za podłokietnikiem, Justin leżał na łóżku, a James rozwalił się na podłodze jak pasztetowa na słońcu.

-Nie chce mi się grać- odezwał się w końcu Justin.- Musimy grać?

-Nie!- powiedziałam równo z Jamesem. Spojrzeliśmy po sobie i wybuchnęliśmy śmiechem, a Jus zaczął nucić pod nosem jakąś piosenkę.

-Justin, ja już jadę do dziadków i nie będzie mnie przez cały weekend, a może dłużej. Jak coś to dzwoń- oznajmiła nam mama Justina. Jego rodzice rozwiedli się, gdy Justin miał 6 lat. Nadal rozmawia z tatą i podtrzymuje z nim kontakt, ale my, jako jego przyjaciele, nigdy go nie poznaliśmy. Jus obiecał, że kiedyś pojedziemy do jego domku letniskowego i poznamy go oraz spędzimy bardzo dużo czasu razem.

Justin przerzucił muzykę ze swoich słuchawek na radio i gdy tylko usłyszał zamknięcie drzwi frontowych od razu podgłosił ją na cały dom.

Czy ja mówiłam już o wyglądzie Justina? Chyba nie. Miał ciemne, brązowe włosy, z długości mniej więcej takie jak James. Cerę i ciemne oczy odziedziczył po matce- Ashley. Kąciki ust podniesione były lekko do góry, a na jego twarzy zawsze gościł uśmiech. No, chyba ze coś naprawdę złego się działo. Ogólnie Justin był wiecznym optymistą. Miał silnie zbudowaną sylwetkę, głównie dlatego, że ćwiczył karate i kosza oraz widać go było na zajęciach piłki ręcznej. Grał na gitarze od 8. roku życia, a więc już prawie 10 lat. Wszystkie dziewczyny w szkole i w mieście wzdychały na jego widok, ale jedynymi, jakimi się interesował, gadał i spędzał czas, to byłam ja, Harriet i Lexi.

-Głodny jestem- stwierdził James, podnosząc się z podłogi. Wieczny głodomór.

-Zamówmy pizzę- stwierdził Justin i wziął do ręki telefon. Zamówił pizzę, a potem popatrzył na nas. Wykrzywił głowę w lewo, potem w prawo i zaśmiał się.

-Z czego się tak cieszysz, głąbie?- zaśmiałam się i spojrzałam na Justina.

-Śmiesznie wyglądacie- odpowiedział.- Ej, dzisiaj jest piątek, prawda?

-No tak. A co chcesz zrobić?- zapytał James, zabawnie poruszając brwiami.

-Chata wolna, mama wróci po weekendzie- zaczął Justin.- Pomyśl trochę, wysil się i będziesz wiedział o co mi chodzi- zaśmiał się chłopak.

James uśmiechnął się porozumiewawczo do Justina, a potem obydwoje spojrzeli na mnie. Mnie się o zdanie pytać nie muszą. Ja tam zawsze jestem chętna!

~

-Idźcie do tego sklepu wreszcie. Ja pójdę się przebrać i oznajmię ludziom o imprezie- zaproponowałam, gdy chłopcy wszystko szykowali, ale nic im się nie udawało. Na środku kuchni w domu Justina stał blat i na nim postawiliśmy czerwone kubki, alkohol i przekąski. Jeszcze chłopcy musieli iść po jakieś napoje i dopiero moglibyśmy uznać, ze wszystko gotowe. W wielkim salonie stała wieża i kino domowe, więc poszperaliśmy u Justina w pokoju i znaleźliśmy dużo płyt ze świetną muzyką.

-Dobra, to ja z Jamesem idziemy i jak kogoś spotkamy to ich zaprosimy. Ty też- oznajmił Justin.- Pamiętaj, żeby wyglądać jeszcze lepiej niż zwykle!- zaśmiał się i razem wyszliśmy z domu Jusa.

Poszłam, wręcz pobiegłam, do domu. Wparowałam od razu i oznajmiłam mamie, że przyszłam się tylko przebrać, a potem idę na nocowanie z Lexi, Harriet i Jamesem do Justina. Zawsze mówiliśmy rodzicom, że idziemy do kogoś nocować, gdy tak naprawdę robiliśmy imprezę. Nigdy nas nie nakryli i lepiej żeby tak zostało.

Wbiegłam po ciemnobrązowych schodach do mojego pokoju i wyrzuciłam wszystkie ubrania z szafy. W międzyczasie podzwoniłam po ludziach i oznajmiłam, że jest impreza. Przejrzałam wszystkie ciuchy z szafy i kompletnie nie miałam pojęcia w co się ubrać, więc zadzwoniłam po Harriet i Lexi. Dziewczyny po 10 minutach przyjechały już uszykowane na nocowanie, a raczej imprezę.

-Załóż to!- powiedziała Lexi, pokazując niebieską sukienkę, bardzo opiętą.

-Nie. Nie chce wyglądać puszczalsko- odpowiedziałam Lex i szukałam dalej.

-E, co się tu dzieje?!- zapytał Mike, gdy wszedł do mnie do pokoju. ZNOWU bez pukania. Szybko wstałam i zamknęłam drzwi.

-Mógłbyś łaskawie nie krzyczeć?- zapytałam go szeptem.- Dzisiaj jest nocowanie u Justina.

-Też mogę iść?- zapytał, robiąc zbyt słodką minę. Mike wiedział co znaczy nocowanie, bo nieraz wychodził ze mną. Skinęłam głową, a on zaczął cieszyć się jak opętany, a potem wyszedł z pokoju i poszedł się ubierać.

-Załóż tę- powiedziała Harrie, pokazując mi śliczną, ciemnozieloną sukienkę na ramiączkach, delikatnie obcisłą i sięgającą przed kolana.

-Harrie, ale ja nie lubię tej sukienki- stwierdziłam, patrząc na przyjaciółkę. Wiedziałam, że bardzo jej się ta sukienka podoba.- Weź ją- uśmiechnęłam się.

-Przecież dzisiaj nie mamy Sezonowej Nocy Wymieniania Się Ubraniami- powiedziała Harriet. SNWSU to był nasz zwyczaj od kiedy zaczęłyśmy się przyjaźnić. Przychodziłyśmy na koniec sezonu do jednej na noc, biorąc ze sobą ubrania na sezon kolejny i wymieniałyśmy się nimi albo je sobie dawałyśmy. Zawsze każda miała coś nowego.

-Oj tam. Przestań- zaśmiałam się i założyłam malinową sukienkę odcinaną w talii z lekkim, krótkim rękawem, rozszerzaną ku dołowi i sięgającą do połowy ud.

-Ta. Sukienka. Jest. Boska- stwierdziła Lexi, wstając. Poprawiła przy okazji swoją czarną, obcisłą miniówkę i szare zakolanówki. Strój dopełniała luźna, wkasana w spódniczkę w kolorze morskim bluzka.

-Pezz, mogę założyć tą sukienkę?- zapytała Harrie, wskazując na ciemnozieloną sukienkę. Skinęłam głową i uśmiechnęłam się. Ubrałam się szybko, założyłam czarne baleriny i sprzątnęłam w domu. Wzięłam torbę, którą wypchałam rzeczami na nocowanie i schowałam do niej cieliste szpilki na platformie oraz kosmetyki. Założyłam płaszczyk i razem z dziewczynami i Mikem wyszliśmy z domu. Wsiedliśmy w samochód Harriet i pojechaliśmy do Justina.

Chłopcy już wszystko przygotowali i czekali na nas. W samochodzie przebrałyśmy buty, więc byłyśmy ubrane już jak na imprezę. Wzięłyśmy torby z rzeczami i weszłyśmy do domu Justina.

-No hej!- krzyknęły dziewczyny na wejściu.

-Gdzie możemy zostawić torby na nocowanie?- zaśmiała się Harriet, a Justin wskazał im swój pokój. Poszłyśmy wszystkie i odłożyłyśmy torby oraz ostatecznie się uszykowałyśmy. Mike przyniósł swoją torbę i zszedł na dół pomagać chłopakom.

-Boże, wyglądamy pięknie!- zachwycała się Lexi, a ja z Harrie zaczęłyśmy się z niej śmiać.

Zeszłyśmy na dół i okręciłyśmy się.

-Możemy tak wystąpić?- zapytałyśmy, a chłopcy stali jak posągi. W końcu James odpowiedział:- Pewnie, że tak!

Zauważyłam jak Justin patrzy się na mnie. Jeszcze chwila i by mu ślinka pociekła z tych pięknych ust. Ale nie mogę o tym myśleć. Przecież Justin jest tylko moim przyjacielem. Ja nie mogę być w nim zakochana, a on nie może być zakochany we mnie. Bo jeśli znowu się w sobie zakochamy i zerwiemy to trudno będzie być znowu przyjaciółmi, prawda?

Po chwili usłyszeliśmy pierwszy dzwonek do drzwi.

-CZAS ZACZĄĆ IMPREZĘ!- krzyknęliśmy wspólnie.